Ástandið í heimsmálum er víst orðið ansi slæmt ef maður má ekki bregða undir sig betri fætinum og skreppa til útlanda, án þess að koma stórslasaður til baka.
   Ég fór í sakleysi mínu til Svíþjóðar og ætlaði þar að fara vinna við að ferja nýja Volvo flutningabíla úr verksmiðju til umboða á norðurlöndum, en mér var greinilega ekki ætlað að vera þarna úti, því að í fyrstu ferðinni minni sem átti að vera til Noregs, þá fer bíllinn útaf og fór alveg í köku. Þetta kostaði mig tveggja daga spítalavist (sem var þó bærilegri þar sem sænsku hjúkkurnar voru mjög almennilegar; já og sætar), 4 skurði og brotið rifbein. Þannig að ég dreif mig bara heim um leið og ég losnaði af spítalanum og er farinn að trukkast aftur hjá Landflutningum.
    Reyndar kom þetta með rifbeinsbrotið ekki upp fyrr en nokkrum dögum seinna þegar ég byrjaði að vinna aftur hérna heima, og ég ætlaði í sakleysi mínu að skreppa upp á Borgarspítala og láta taka röntgenmynd af þessu, en þegar þeir heyrðu að ég hefði verið á spítala í Uddevalla, þá varð allt vitlaust og mér var hent í tveggja tíma einangrun, og allir sem komu nálægt mér þurftu að vera í einhverjum svaka sloppum og læti. Þá var þetta einhver standard á sjúklingum sem hafa verið erlendis út af möguleika á einhverri veirusýkingu. En um leið og þeir sáu sér fært um að taka af mér mynd, þá var mér bara hent út af spítalanum með uppáskrift á einhver lyf. Gaman að þessu...


En að uppvaskinu. Við bræður erum ekki miklar húsfreyjur í okkur. Eldum ekkert voðalega oft, og þegar það gerist, þá er helsta vandamálið á eftir uppvaskið. Þetta er náttúrulega ekkert annað en bölvuð leti í okkur, en við erum að reyna að leysa þetta vandamál friðsamlega. T.d. er í vinnslu að fá manneskju í þetta, eða slá í púkk og kaupa uppþvottavél. Reyndar svolítið dýr leti. En svona er þetta að vera á kvenmannslausu heimili...

Oddur og Diddi keyptu sér hvíta líkvagninn um daginn, mikill söknuður af þeim bíl úr fjölskyldunni. En þó bót í máli að hann fór ekki langt. Hann þjónar því hlutverki þessa dagana að vera durgsvagn og rommí borð

Þetta ætti að vera komið gott, þarf að fara sinna bústörfum

Bóndinn

Jæja, þá er komin niðurstaða úr síðustu skoðanakönnuninni, sem sýnir það svart á hvítu að Þórður Björnsson (oft kenndur við Madsen ættina) hlýtur titilinn durgur ársins 2006. Fékk hann í jólagjöf forláta Viking stígvél (deluxe útgáfa) og vonum við að þau gagnist honum við durgsleg störf á næstunni. Ekki hefur enn tekist að festa Madsen yngsta við störf í stígvélunum á filmu, og er talið að það sé vegna þess að hann sinnir sínum durgsverkum bakvið tjöldin.

Bjóðum við hinir (meðfæddu) durgarnir hann velkominn í hópinn

Jæja, eins og á ábyggilega 70% af bloggsíðum landans ætla ég að byrja á að kvarta undan því hversu lélegur ég er að blogga. Sem er jú sannleikurinn, ég er lélegur bloggari. En út af hverju er það? Jújú, lifi tilbreytingalausu lífi og sé ekki tilganginn í því eins og sumir að blogga um hvert einasta skipti sem þeir fara eitthvað útfyrir heimilið, eða einhver "ómægaðskilurru, hún var alveg tótallí að reyna við Krissa" blogg. Sumir reyna að filla upp í bloggleysið með heimspekilegum pælingum, svona spurningalistum eða kóperuðu drasli, á meðan aðrir, eins og ég, fá útrás á þessu blessaða drasli til að nöldra þegar þeir hafa ekkert að gera, og sjaldan eru bloggsíður jafn aktívar og í kringum próf, þegar fólk er gjörsamlega að reyna að gera ALLT annað en að læra. En já, ég ætla bara að halda uppi uppteknum stíl og blogga bara þegar allt annað þrýtur, þaes þegar ég er búinn að hlusta á alla tónlistina í tölvunni og skoða hverja einustu Volvomynd á netinu....

Að vera á vöktum er yndislegt, ég ætla ekki að neita því. Vikurnar skiptast á kvöld og dagvakt. Kvöldvaktirnar eru bestar. Bæði fer ég þá norður á hverju kvöldi, og fæ líka að sofa út alla vikuna. Ekkert betra en að heyra í Breka fara í skólann kl 8, og fara aftur að sofa, og vakna ekki fyrr en á hádegi. Verst er bara að þegar ég vakna hef ég voða lítið að gera, eins og núna, þar sem að allir eru að vinna eða í skólanum. En þetta er samt gott. Og að keyra á nóttunni, þegar nánast enginn er á ferðinni, er líka bara best. Ekkert nema ég, Benz hrúgan, græjurnar, vegurinn og svo stjörnurnar og norðurljósin. Hljómar voðalega rómantískt eitthvað, en hættir að vera það um leið og það byrjar að snjóa og hvessa, þar sem að það er yfirleitt svipaður vindhraði og skafrenningur inni í bílnum og fyrir utan hann. Segið svo að Benz framleiði gæðabíla....

Og já, eins og glöggir lesendur nöldurtíðinda tóku eftir, þá er ég víst búinn að versla mér Toyotu, af Hilux gerð, 1992 árgerð. Fyrsta ökutækið sem ég á sem brýtur Volvohefðina, (óþarfi samt að örvænta, ég á áfram Volvoinn), og 5. bíllinn minn. Tek undir með Daða þegar ég sagði honum frá þessu: "þá vitum við hvað jólafríið fer í " Jeppinn þekkist á meira magni af ryði en áður þekkist og upplituðu lakki, auk þess að það er ennþá kindaskítur á pallinum eftir að ég fór að smala í sveitinni og henti þeim á pallinn.

Gestir og gangandi mega svo koma í kaffi í nýju íbúðina, best er samt ef þeir taka eitthvað að borða með sér þar sem við bræður erum yfirleitt búnir að klára allt ætt hérna.....

Svo vil ég óska Rakeli og Svavari til hamingju með guttann

Bóndinn, over and out

Var að koma af hinni stórsniðugu mynd United 93, sem fjallar um flugvélina sem brotlenti 11. september. Mjög góð mynd, full amerísk samt á köflum, sem einkennist af "I love you" og "ómægad", og stöðluðu herbrölti, en í heildina mögnuð og maður virkilega sogaðist inn í þetta og hún hafði töluverð áhrif á mann.

En þar sem myndin var aðeins sýnd í Kringlunni, fór Ólsarafjelagið + viðaukinn þangað, en mætti gríðarlegum fjölda barna undir lögaldri sem var að hanga þarna, þannig að ég fór að pæla hvör djöfullinn væri í gangi, hvort að þetta væri alveg venjuleg hópamyndun, sem síðar myndi leiða af sér óeirðir og slagsmál, þar sem óeirðalögregla Reykjavíkur myndi mæta á staðinn í Volvo Lapplander, leysa upp þessa vitleysu með kylfum og táragasi, eða hvort að grey börnin væru hreinlega á leið í bíó eins og við. Svo er líka bara spurning hvort að ég sé orðinn svo helvíti gamall að ég muni ekki eftir því að hafa gert þetta sjálfur á sínum tíma, nema hvað að í mínum ungdómi var engin Kringla í Ólafsvík, þannig að hangsið var á "Söluskálanum" eða við "Mafíuna". Og gsm símar fengust ekki fyrr en eftir fermingu. Og stelpurnar voru á þeim tíma (því miður) ennþá í fötum yfir höfuð. En það er önnur ella...

Jæja, þá er litla systir orðin stór, komin í ómenninguna á Akureyri, og er skv nýjustu fréttum að taka staðinn í gegn. Ég man nú þá tíð (djöfull er maður orðinn gamall, talandi svona) þegar ég gekk fyrst inn fyrir dyr MR, skíthræddur landsbyggðarguttinn, og mæti þar fullt af gáfulegu fólki, þ.m.t. gaurinn í lopapeysunni með skeggið sem drakk kaffi og las ljóðabók. Og ekki skánaði það þegar ég labbaði svo inn í A stofu Menntaskólans og var greinilega síðastur inn, sem var einstaklega slæmt, þar sem ég þurfti þá að setjast við hliðina á sætustu stelpunni í bekknum   En já, heil 4 ár síðan, og núna vakna ég á sunnudagsmorgnum, og það fyrsta sem ég hugsa, áður en ég ákveð að leggja mig aftur er: Ég þarf ekki að gera nein helvítis heimaverkefni

Jæja, er búinn að kíkja hingað reglulega í sumar, og það kemur mér eiginlega mest á óvart að það sé ennþá töluverð traffík hingað inn þrátt fyrir að ég hafi ekki skrifað staf síðan í vor, þannig að ég er svona að velta því fyrir mér að byrja þessu aftur, skoðanakönnunin er t.d. heit þessa dagana. Sjáum til hvernig fer.......

Jæja, maður er búinn að vera slappur að skrifa hérna, enda mikið að gerast. Próf og læti.  Kannski maður byrji þetta á smá tékklista á því sem maður er búinn að vera gera:

• Seldi Volvoflotann, og yngdi upp um 4 ár
• Nýji bíllinn er auðvitað önnur Vaffla (Volvo)
• Skipti öðrum bílnum fyrir Canon 350D myndavél
• Kláraði prófin og útskrifast sem stúdent á miðvikudaginn
• Byrja að vinna á föstudag í Landflutningum
• Byrjaður að fljúga aftur eins og vitleysingur, vegfarendur beðnir um að vara sig á flugvélum
• Fór að sveitalubbast, við bræðurnir vorum helvíti öflugir á næturvöktunum í sauðburðinum
  

Þetta er svona það helsta. Maður þarf svo að fara sklla sér heim í Ólafsvík (sódómu) og tékka á ástandinu, maður er að lesa að það sé allt að verða vitlaust þarna. Svo skemma ekki fyrir kosningar næstu helgi. Á ennþá eftir að ákveða mig hvað ég ætla að kjósa, ólíkt sumum (Doddi)

Svo komum við einhverju fútti í þessa síðu eftir helgi, erekki allt í lagi??????

Smá gáta svona í prófapásunni minni

Spurning dagsins er einföld:  Hver er maðurinn??

Svör í kommentum

Sá sem fyrstur póstar réttu svari fær engin verðlaun, né hinir

Já, ég veit að ég er latur við að blogga, það eru nú fleiri. Er ekki hægt að ráða erlent vinnuafl í að semja eitthvað hérna fyrir mig? Amk virðist vera auðveldara að flytja svoleiðis inn en bíl??

Byrja á að óska lesendum gleðilegra páska, gleðilegs sumars og svo gleðilegrar hátíðar takkatrúarmanna. Svo á Breki bróðir að fá klapp á bakið fyrir bílakaup, þar sem hann fjárfesti í fallegum Mercedes Benz 190E, tussugóður bíll verð ég bara að segja, verst að hann er eiginlega flottari en minn, þó á sinn hátt ;-)

Já, ég skellti mér víst til okkar gömlu höfuðborgar, Köbenhavn um páskana ásamt fríðu föruneyti kynþokkafullra karlmanna (má reyndar deila um það), og við gerðum svona temmilegann óskunda af okkur þarna úti. Borðuðum krókódílakjöt og kengúru, drukkum rándýrt rauðvín, versluðum eins og íslendingum einum er lagið og skelltum okkur til Svíþjóðar svona í leiðinni, ekki leiðinlegt það. Góð ferð í flesta staði bara

Skólinn með sínum anallátum er framundan, próf og þannig vesen, þannig að ekki búast við neinum hressleika hérna megin. Reyndar var dimmissio föstudaginn 7. apríl, sem var þrususkemmtilegt, og var maður klæddur sem Tasmaníudjöfullinn. Svo var flottur matur um kvöldið og endaði ég á því að spila með bandinu sjö systrum sem var búið til fyrir þetta tilefni, og prófaði ég að feta bassabrautina, sem tókst ekki betur en svo að mér var tilkynnt eftirá að það var lækkað niður í mér, takk fyrir ekkert Rúnar

Jæja, ég held að ég bloggi ekkert meir fyrr en ég er búinn í prófunum 10. maí, og verður þá vonandi menntaskólaferli mínum lokið, og við tekur vinnan hjá Landflutningum. Þá er jafnvel aldrei að vita að maður láti smella sér á listamannalaun og get ég þá kannski bloggað eitthvað af viti reglulega og drukkið kaffi á hótel Borg með einhverjum menningarvitum og spjallað um atómskáld og súran matreiðslurjóma

Myndirnar eru komnar

Lifið heil

Darri handbók Eydal Atlason bóndi

Jæja, eftir síðasta ofurblogg, sem ætti með réttu að duga mér vel fram á sumar, þá ákvað ég nú að skella hérna inn smá rugli, þar sem ég hef ekkert betra að gera í veikindum mínum hér í borg óttans.

Fyrir rúmri viku síðan fór ég í eina rosalegustu afmælisveislu áratugarins, þegar Daði sjálfur Hjálmarsson fagnaði þessum stórmerkilega áfanga. Sigrún frænka eiginkona hans á hrós skilið fyrir skipulagninguna á þessarri óvæntu afmælisveislu. Bjórinn rann í stríðum straumum, og ég gerði mitt besta til að sjá til þess að hann færi ekki til spillis. Enda kom það í ljós hjá kappanum þegar hann var farinn að reyna við dömuna í fatahenginu

Reyndar man ég ekki mikið eftir því sem gerðist eftir að ég yfirgaf Gaukinn, og frétti það seinna að Árný Sif hefði keyrt mig heim

Skólinn er náttúrulega geðtrylltur þessa dagana, nóg að gera í undirbúningnum fyrir útskriftina og svona, og prófin að hrannast inn. Er bara nokkuð sáttur við próftöfluna mína, þar sem ég er búinn miðvikudaginn 10. maí.

Svo var skroppið heim þessa helgi og slappað af og náð sér í veikindi, aðeins hreinsað smá úr pústinu á Hrólfi (ekki það að Breki sjái ekki um það) og svo bara slappað af í faðmi fjölskyldunnar

Læt þessum upptalningarpistli lokið, er farinn að læra stjörnufræði

Darri stórbóndi með meiru

Já, titillinn segir allt sem segja þarf. Þessi færsla verður helguð hinni miklu Belgíuferð

Þetta hófst allt á þriðjudeginum 7. mars. Ég kláraði náttúrulega að pakka kl 2 um nóttina og fór svo beint að sofa. Og vaknaði aftur tvem tímum seinna, kl 4

Gusaði morgunmatnum í mig og náði svo í liðið og beinustu leið út á flugvöll á gráu þrumunni. Þegar á flugvöllinn var komið var okkur tilkynnt að það yrði 3ja tíma seinkun á fluginu þar sem verið var að líma nefið á flugvélinni saman eftir að hún hafði fengið í sig eldingu kvöldið áður. Þannig að við stóðum þarna inni í fríhöfn kl 5 um morguninn og áttum ekki að fljúga fyrr en kl 10. Og hvað var þá hægt að gera? Jú, skella sér í ríkið !!

Kl 10 skakklöppuðumst við svo inn í flugvélina eftir að kennararnir stoppuðu okkur í gleðskapnum, og fundum svo sætin á endanum, mjög svo hress. Og hvað var svo á forsíðum allra dagblaðanna; mynd af flugvélinni okkar með svona 2m gat á nefinu Þar sem að ég var frekar þreyttur svaf ég nánast alla leiðina og líka á leiðinni frá flugvellinum, og við arrævuðum um 5 eða 6 á sjálfa matarráðstefnuna.

Hentum upp matarkynningunni okkar í salnum og fólk hópaðist að borðinu til að sjá allt of seinu íslendingana. Við vorum með ýmsa forna og góða rétti, og við pössuðum okkur einmitt á því að láta hákarlinn fremst, og flestir smökkuðu hann, en voru líka fljótir að fá sér nammið sem við vorum líka með. Svo var held ég það fyrsta sem við Andri vorum spurðir að þetta kvöld : "Are you twins ? " Við hverju átti að búast, báðir með dökkt hár, jafn háir, í svörtum leðurjökkum, rauðum hettupeysum, hvítum bolum og svörtum leðurskóm. Fyndnasta við þetta var að þetta var algjör tilviljun

En eftir þessa kynningu þá var farið heim til fjölskyldunnar sem ég átti að gista hjá þessa daga sem ég var þarna úti. Fjölskyldan var hreint út sagt frábær. Stelpan sem bar ábyrgð á þessu hét Lies, svo átti hún bróður sem ég man aldrei hvað heitir, mamman heitir Marianne og pabbinn Joost (nafn sem ég get víst ekki borið fram á flæmsku) Strax fyrsta kvöldið eftir matinn var maður drifinn út og niður í bæ. Þar hittust flestir skiptinemarnir og gestgjafarnir á einhverjum pöbb þarna, og var þrusu stemmning, og voru sumir íslendingarnir hressari en aðrir. Það er t.d. ennþá verið að hlæja að svipnum á mér þegar ég komst að því að bjórglasið kostaði aðeins 1 evru

Daginn eftir var byrjað á einhverjum fyrirlestrum fram að hádegi, en eftir hádegi var farið í verkefnavinnuna og fór ég á bóndabæinn í skoðunarleiðangur. Mjög áhugavert fyrir svona sveitadurg eins og mig. En svo eftir kaffi var sko tekið áðí, og var það blakmót. Auðvitað vorum við ÍSlendingarnir framarlega í flokki, og lentum í öðru sæti. (Spennan náði auðvitað hámarki í leiknum við ensku stelpurnar, en ég hef aldrei á ævinni séð aðra eins boltahræðslu eða áhugaleysi, sem sannar kenningu Thule auglýsinganna að við "túkk all the bjútífúl vimen from England and had kids with them" )

Og um kvöldið var aftur farið niður í bæ, þar sem við Andri fórum á kostum við það að læra bera fram nöfn á belgískum drykkjum og svo söng, en við héldum úti skemmtiatriðum fyrir heilt elliheimili þarna. Og norðmennirnir komu svo sterkir inn með "headbang"

Fimmtudagur fór í ferð til Brugge (borið fram Bruhe), og var án efa hápunktur ferðarinnar þegar við fórum í bruggverksmiðjuna. Þar vorum við gæduð um gamla verksmiðju, ótrúlega áhugavert, og svo það besta, við fengum að smakka framleiðsluna á eftir. Svo eftir þetta röltum við Andri ásamt fríðu föruneyti um götur borgarinnar, sem er falleg miðaldaborg með rosalegum byggingum og kirkjum. Reyndum reyndar að halda okkur sem lengst frá ensku stelpunum, enda kom það í ljós að þær voru bara hreint út sagt hundleiðinlegar.

En um kvöldið þá fórum við eftir mat til fjölskyldunnar sem Andri var hjá, og var þar vægast sagt glatt á hjalla. Eitthvað var um að menn smökkuðu mjöð, og var ég farinn að tala skuggalega mikið þarna í lokin, enda annað ekki hægt þegar "pabbi" hans Andra var Volvobrjálæðingur. Pælið í tilviljuninni

Föstudagurinn fór svo í að klára verkefnavinnuna og kynna hana. Ég er ekki frá því að smá þynnka hafi verið í gangi þar, en ég hjólaði samt í skólann, 15 min leið. Fórum í fótbolta við liðið þarna, en á eftir þá ætluðu fjölskyldurnar okkar Andra með okkur út að borða. Við fórum fyrst heim til Andra og fengum okkur einn Leffe þar, En svo var hjólað á veitingastaðinn og fékk ég þar ótrúlega góðann fisk (og fordrykk). Og alltaf batnaði það, ALLIR kennararnir komu inn í miðjum fordrykk, og voru "frekar" hressir (fullir). Ég náði náttúrulega sönnunargögnum (mynd) og verður það notað ef einkunin verður ekki að mínu skapi.

En allaveganna, eftir þetta hjóluðum við af stað niður í bæ og á skemmtistaði og rann mjöðurinn alveg ágætlega niður. Eftir töluvert pöbbarölt (og hjól) og allnokkra bjóra, og kjaftagang við einhverja sem höfðu komið til Íslands, þá var svo farið á pöbbinn þar sem allir hinir skiptinemarnir voru. Fyrir utan dyrnar tók Kristófer og Sunniva hin norsku á móti okkur, þar sem þau voru að jafna sig á tekíla skotum. Kvöldmaturinn hans Kris (eins og Kata kallar hann) endaði samt á stéttinni, og þá sagði hann án efa setningu kvöldsins: " I´ve never been so happy after I puked" Eftir töluverða stemmningu á þessum bar þar sem ónefndur íslendingur (KATA) átti í smá erfiðleikum með að slíta sig frá einhverjum sveittum pela, þá fórum við Andri af stað á hjólunum með norðmennina á bögglaberanum. Ekki þarf að taka það fram að þetta var frekar skrautleg samkoma þar sem belgísku stelpurnar fóru á undan til að sýna okkur leiðina, enda við Andri búnir að súpa ansi mikið af gula vatninu og við hjóluðum jafn skakkt og kvenmaður undir stýri. En þetta hafðist á endanum og við komumst á hinn barinn.

Þar var rífandi stemmning, en eitthvað voru norðurlandabúarnir orðnir svangir og var ákveðið að fara í einhverja svona nightshop sem norðmennirnir sáu á leiðinni. Þar sem að Sunniva var ekki að treysta Andra fór hún á bögglaberann hjá mér, en Kristófer fór til Andra, og átti í einhverjum óvelkomnum samskiptum við rassinn á honum (túlkist að vild). En við komust á áfangastað og fengum okkur pizzu. En á meðan við vorum að bíða eftir henni birtust einhverjir frekar vafasamir gaurar sem voru sko SKYHIGH. Ég lenti í spjalli við þá báða, og annar var eitthvað að spyrja hvort ég ætti jónu. Ég sagði auðvitað nei, og þá varð hann skrítinn í framan og sagði : "But, when you smoke you feel like you´re connected to nature" Eftir þessa setningu bjóst ég alveg eins við byssu og kúlu í hausinn, og var þess vegna feginn þegar Sunniva byrjaði að garga á mig að koma Eftir þessa lífsreynslu tók nú ekki betra við þegar við vorum búin að borða pizzuna, því þá kom hinn gæinn út og var gjörsamlega í ruglinu. Vildi fá að drekka vatnið mitt, en fattaði ekki að tappinn var á flöskunni. Síðan tók hann í hendina á okkur öllum, nema Sunnivu, hann kyssti hana á hendina, og eyddi hún næstu 5 min í að nudda henni upp við vegginn til að reyna má "gaurinn" í burtu.

En eftir allt þetta þá var maður orðinn þreyttur og svo var bara fundið gestgjafann og hjólað heim

Laugardagurinn mætti mér með ágætum mönnum sem eru kenndir við timbur, en við fórum þá til Brussel. Þessi ferð var nú ekkert sérstök, skítakuldi og svona, en gaman að sjá húsin og allt þetta evrópusambandsbatterí og svona. En eftir kvöldmatinn, þá var farið á Foolsgarden, og vorum við þar allt kvöldið, í GÍFURLEGRI STEMMNINGU. Sátum þarna hópurinn á gólfinu og hörku stemmari þar. Við Andri vorum orðnir helvíti hressir þarna undir lokin, og var ég nú bara feginn þegar maður komst heim.

Daginn eftir, á sunnudeginum, þurftum við að vakna kl 6, þannig að ég var allt annað en hress þegar ég kvaddi fjölskylduna og við héldum af stað út á flugvöll. Svo kom maður heim og tók þetta frábæra veður hérna heima á móti okkur, sól og blíða.

Ef ég á að draga eitthvað fram sem stóð upp úr í þessarri ferð þá ber fyrst að nefna gestgjafana okkar Andra sem voru magnaðir og við eyddum nánast öllum tímanum okkar þarna úti með þeim. Svo er það náttúrulega bjórinn. Bæði það að hann er hræódýr og MIKLU betri en þetta sull sem maður er að drekka hérna heima, auk þess sem hann er töluvert sterkari, eða á bilinu 6,5 til 8,5 %. Mæli sérstaklega með Leffe, Kvak og Duvel.

Fólkið þarna úti er líka rosalega skemmtilegt og stemmningin bæði dagsdaglega og á pöbbunum er allt öðruvísi en hérna heima. Maturinn var líka góður, og ég ætla ekki að minnast á þetta ótrúlega súkkulaði, enda kom ég heim með hátt í 2 kg Ég mun aldrei gleyma þessarri ferð, enda einir 6 skemmtilegustu dagar lífs míns og maður fer sko pottþétt aftur þarna út til að heimsækja nýja vini og skoða sig betur um.

Myndir eru svo á myndasíðunni minni, nenni ekki að skrifa slóðina, hana á að vera hægt að finna hérna til vinstri

Darri heimsborgari

Já, er að dunda mér í efnafræðiskýrslum og með iTunes í gangi, og rennur þá ekki Bjöggi Hall inn í tækið. Þá fór ég að pæla í öllum þessu gömlu og góðu íslensku lögum sem maður ólst upp við. Sniglabandinu, Siggu Beinteins, Þursaflokknum og öllu þessu gutli. Alltaf gaman að heyra lög sem ekki hafa náð mínum eyrum í mörg ár, og maður man jafnvel ennþá textann að þessum misgóðu lögum. Heima var ágætis plötusafn sem oft var hlustað á, og skýrir það kannski helst breiðann tónlistarsmekk minn, enda áttu þau gömlu allann andskotann í þessum kössum. Svo var mér strax kennd listin að höndla plötur, enda ekki sama hvernig er tekið á svona gripum !!

Ég er nú samt það gamall að ég man eftir því þegar geislaspilarinn kom fyrst heim. Þetta var svaka maskína sem tók einhverjar skífur og læti. Og ég man alltaf eftir fyrsta disknum sem var keyptur heima. Það var MC Hammer - Hammertime. Geðveik snilld sem er sko búin að eldast vel. Þannig að þarna var ég smá pjakkur, ábyggilega í kringum grunnskólaaldurinn að hlusta á rapp. En vandist sem betur fer af því.......

Þetta var samt flott áður en geislaspilarinn kom, og samt löngu eftir að hann kom. Þá var maður með allt sitt á kasettum og svo svaka kúl með walkman. Maður sat svo fyrir Rás 1 og 2 (annað náðist þá ekki heima) og reyndi að taka upp flott lög. Svo var tekið upp á kasettur af vínilplötunum og svo fékk maður líka geisladiska lánaða. Átti á endanum alveg dágóðann haug af kasettum. Man samt alltaf eftir því þegar ég hlustaði fyrst á Guns´n roses. Frænka mín átti þetta á kasettu og ég fékk hana lánaða. Og þetta fannst mér alveg snargeðveikslega tryllt og flott. Svo var maður líka flottur áðí þegar ég var dj heima hjá nemendaráði, þetta var áður en eitthvað var byrjað að skrifa diska af ráði, þá var kannski beðið um einhver lög á ball, þá fór maður út um allan bæ að leita að tónlist og setja á kasettu, og svo var þetta látið rúlla næst. Helvíti flott kasettutæki þarna í græjunum í skólanum, held að það hafi lítið sem ekkert verið notað eftir að ég hætti, enda tæknin orðin meiri eftir það..... 

Ég komst aftur í vínilstuð síðustu helgi þegar sjálfur stórbóndinn frá Helgavatni, Diðrik Vilhjálmsson var sóttur heim. Þar var bara hlustað á vínilinn áður en haldið var niður í bæ, og hljómuðu þá Mannakorn, Thors Hammer (Hljómar), Eagles og einhver þýsk hljómsveit sem hét alveg fáránlegu nafni. Algjör snilld þar á ferð. Svo komst ég í myndavélina hans Frikka og varð myndefnið þetta kvöldið SLUTS bjórinn hans Didda og svo útlendingagrauturinn frammi. Svo var haldið niður í bæ, þó svo að það hafi ekki endað eins og það átti að gera (af hverju fékk ég enga #$%& símhringingu? )

En núna er innan við vika í Belgíuferðina, þar sem niðurlendingar verða sóttir heim og farið á þessa matarráðstefnu (á vel við sælkerann mig). Við förum 6 stk + 2 kennarar og verðum frá þriðjudegi til sunnudags. Þetta verður helvíti hressandi og skemmtilegt að hitta þarna allra þjóða kvikindi, þó svo að ákveðnar þjóðir heilli meir en aðrar.....

Þetta er orðið fínt í bili, svo fara allir vestur um helgina þar sem Volvo nr 3 verður rifinn og vonandi tekinn smá rall rúntur á honum áður en hann fer út á hauga !!

Bóndinn out

Jæja, Oddur Pé vann þessa fyrstu keppni í kveðskap og fær hann að launum Mars súkkulaði og góð atlot næstu vikurnar. Þakka svo hinum sem tóku þátt, og ég reyni kannski næst að finna betri orð til að ríma við. Hérna er svo slagarinn:

Bloggar drengur, bullar oft
bestur í að nöldra
Typpið hans tels frekar soft
tussur vill hann töldra


Vikan er víst búin, aftur. Ég kvarta þó ekki, fínt að þetta sé svona fljótt að líða. Fór samt að pæla í því um daginn hvað manni finnst tíminn alltaf líða hraðar og hraðar. Núna er ég búinn að vera næstum 4 ár í framhaldsskóa, en ég er samt ennþá sami asninn og þegar ég gekk fyrst inn um dyr Menntaskólans í Reykjavík, saklaus og hræddur. T.d. er þetta skólaár gjörsamlega búið að fljúga áfram, og ég sé fram á það að verða gamall kall fljótlega með þessu áframhaldi.

En hvað á maður að gera eftir framhaldsskólann?? Fara beint í háskóla? Vinna?? Ég skil ekki alveg þennan asa sem er á mörgum að drífa sig að klára námið, eða taka minna nám of byrja að vinna. Ég horfi á þetta þannig að ég á hvort eð er eftir að vinna í 40 ár, þannig að ég fæ víst á endanum leið á því. Og af hverju þá að drífa sig í þann pakka? Af hverju ekki að dunda sér í háskólanum, læra helling og fá helling af montgráðum. Og þarna kemur inn stytting náms til stúdentsprófs. Til hvers? Ég skil ekki þennan asa á öllum að fara drífa sig að vinna. Maður fattar ekki hversu gott maður hefur það í skólanum, fyrr en eftirá

En eins og áður sagði er komin helgi. Er reyndar að vinna í nótt, þannig að þeir sem hafa ekkert að gera kl 4 í nótt mega alveg kíkja rúnt með mér. Svo sjáum við til hvað verður gert á laugardag.....

Bóndinn over and out!

Nei, ég er ekki á þeim buxunum að fara hætta þessu. Eitthvað er verið að hvetja til þess að ég minnki nöldrið í færslunum hjá mér, skil ekki alveg hvað það á að þýða?? Hélt að allir væru til í að lesa nöldur í svona í skammdeginu......

En núna ætla ég að reyna lyfta þessu hérna yfir á léttari nótur og fá smá líf í vísnahornið mitt sem eitthvað er rólegt yfir þessa dagana. Eitthvað er þetta amk fast í hausnum á mér að ég geti eitthvað samið og verið kúl. Veit ekki hvort að þetta séu áhrif úr sveitinni þegar í miðjum heyskapnum og baggahleðslum var maður eitthvað gaulandi á FRÚ Margréti eða Steinunni miður góðum kveðskap, eða hvort að ég sé ennþá að halda að þetta sem maður samdi í MR undir andagift gamla og góða kofans (betur þekktur sem gamli skóli). En pælingin var amk að sjá hvort að þær rúmlegu 40 flettingar sem þessi síða hefur fengið daglega undanfarið (og er ekki að skila sér amk í kommentakerfið) fari að bera árangur ef ég hendi inn einhverju sem á að botna eða klára?? Hvernig líst fólki á það?? Þá verða samt einhverjir að taka sig til og taka þátt í þessu !!

Bloggar drengur, bullar oft
bestur í að nöldra

og botnið nú !!

ATH, forláta MARS súkkulaðistöng verður veitt í fyrstu verðlaun !!

Frestur er til hádegis á föstudag !!

Í dag er víst konudagur. Allt gott og blessað við það, og í raun kemur það mér ekkert við því engin er jú konan. Ætla aðeins að renna yfir kostina við það.
Ef ég ætti konu þá:

• Hefði ég ekki fengið að sofa út til kl 5 í dag
• Ég hefði þurft að vera hress í dag
  
• Hefði ég þurft að eyða stórfé í einhverja gjöf
• Hefði ég þurft að vera eitthvað rómantískur í dag, annars hefði allt orðið brjálað
• Hefði þurft að elda eða bjóða út í mat

Ætla samt ekkert að renna yfir ókostina við kvenmannsleysið, þeir eru held ég grunsamlega margir........


Silvía Nótt átti í gær júróvisjón keppnina, með 3x fleiri atkvæði en keppandinn í öðru sæti. Enda kominn tími á að hræra aðeins upp í þessarri keppni. Spurning samt hvernig þessi karakter fellur í evrópubúa, þar sem hún Silvía er jú íslenzkt fyrirbæri og hinar þjóðirnar hafa flestar líka svona persónur. En ég er samt sáttur við að Birgitta eða einhver annar svoleiðis froðuvibbi hafi ekki verið sendur. Mestu mistök okkar í þessarri keppni voru að senda ekki Botnleðju á sínum tíma.....

Þar sem ég er búinn að vera helvíti duglegur við nöldrið í síðustu færslum , þá held ég að það sé kominn tími á að fara aftur út í steiktar pælingar og almenna vitleysu, eins og maður ætlaði víst að gera í upphafi....

Eitt sem ég hef aldrei skilið og mun aldrei skilja eru hnakkar. Ekki það að ég hafi eitthvað beint mikið á móti þessu liði, þekki nokkur eintök af þessum þjóðflokki, en ég bara botna ekkert í þessu fólki, ef fólk skildi kalla.Ég ætla að byrja á bílunum þeirra.

Ég sé ekki alveg hvað er svona hrikalega kúl við það að keyra um á pínulítilli dollu sem er svo mikill hávaði í pústinu að maður hvorki heyrir í græjunum né í öskrandi smástelpunni sem vill oft fylgja þessum drengjum. Ég sé heldur ekki kúlið í grænu neon ljósunum, fm957 ógeðinu sem er í græjunum sem að fá númeraplötunua til að nudda sig í gegnum blikkið eða spoilerunum og kittinu sem þjóna nákvæmlega ENGUM tilgangi nema að þyngja bílinn og þvælast fyrir og brotna svo á næstu hraðahindrun. Flestir keyra svo á low profile dekkjum sem rekast í hjólaskálarnar í beygjum, fyrir utan það að bílgreyið sem upphaflega var ætlað til ömmuaksturs eða mömmusnatts fær alla mína samúð

Ég ætla ekki að hætta mér út í fata eða hárpælingar, enda ekki nógu vel að mér á þessu sviði

Mér finnst samt alltaf jafn gaman að tala við hnakka, einn ágætur drengur sem ég þekki hefur t.d. mikið álit, eða amk hafði á manni nokkrum að nafni Justin Timberlake. Mér fannst þetta alveg stórmerkilegt að nokkur maður gæti að staðaldri hlustað á þennan hrylling. Svo eru umræðuefnin oft ansi skrautleg, og vilja oft snúast upp í umræður um föt, hár og eitthvað svona sem er ofar mínum skilningi. Auk þess sem að almenna þekkingu á venjulegum málefnum og alla íslenskukunnáttu vantar í þetta fólk; maður á ekki að þurfa orðabók til að hafa samskipti við aðra íslendinga. En fyrir utan að líta út eins og brenndar piparkökur eftir pabba (samt óþarfi að taka "The Kristínar way" á þetta) getur þetta nú ss verið alveg ágætis fólk, svona einstaka eintök !!

En hvað fær fólk til að láta svona? Eru þetta svartir menn í hvítu skinni? Eru þetta saklaus börn sem eru að flýja ískaldann raunveruleikann; að við sveitamennirnir erum bara miklu svalari? Eða er ég bara svo þröngsýnn og fordómafullur að ég sé ekki ljósið? Eru íslendingar að HNAKKAVÆÐAST??

Nei veistu, ég held ekki

Sveitalubbinn Darri

(ps, datt víst aftur í nöldurgírinn eftir 4 línur, það verður bara að hafa það. Vona bara að ég verði ekki settur í skammakrókinn hjá Gamlingjunum)